Over ons: Carlijn

Hoe het allemaal begon

 

Van kinds af aan ben ik, Carlijn, altijd opgegroeid met honden. Onze eerste hond, die kwam toen ik een jaar of 7/8 was, was een draadharige Foxterriër teef, genaamd Roef. Dit was echt een kindvriendelijk hondje met een zeer goed karakter. Helaas moesten wij haar op 9-jarige leeftijd laten inslapen vanwege een ongeneeslijk huidprobleem.

 

Na twee jaar geen hond te hebben gehad, begon het bij mij toch weer te kriebelen; het was zo stil in huis. Er mocht een nieuwe hond komen, maar wel onder de voorwaarde dat het een kleine hond moest zijn. Een Jack Russel Terriër. Gewoon voor de gezelligheid. Dit werd Mika, een teefje geboren op 29 mei 2006. Een gladharige, bruin-witte Jack Russel Terriër. Een mini-hondje, want ze weegt maar 3,5 kilo! Met Mika heb ik heel fanatiek de puppycursus, gehoorzaamheidscursus en de gehoorzaamheidscursus voor gevorderden gevolgd en met goed resultaat afgerond. Maar ik wilde meer, dus met een cursus behendigheid gestart. Heel erg leuk, maar niet voor Mika. Net zoals zij Flyball en Rally-O niks aan vond... Na ruim een jaar heb ik het opgegeven om verder met dit hondje te gaan in de hondensport. Nu mag zij van haar 'pensioen' genieten en is zij huishond bij mijn ouders thuis.

 

Omdat ik toch wel erg graag met honden bezig ben, ben ik gaan zoeken naar een ras dat wel bij mij zou passen. Het was duidelijk dat het een hond met passie moest zijn, kortharig en vooral niet te klein. Een hond uit rasgroep 7, de staande honden. Maar welk ras? Een moeilijke keus, totdat ik in een boek een foto van een Weimaraner zag staan. Een ras waarvan ik nog nooit had gehoord, laat staan had gezien. En toch was ik meteen verkocht; het moest en zou een Weimaraner korthaar worden.

 

Op 5 mei 2009 was het dan zover: in Deurne werd een nestje kortharen geboren van 7 pups, 4 reuen en 3 teven. Ze waren net een dag oud toen ik voor het eerst kwam kijken. Doordat het meteen erg goed klikte met de fokkers en hun teef, besloot ik dat ik van hen een hondje wilde, een teefje. Bijna elke week ging ik kijken en op die manier zag ik de pups opgroeien. Na zes weken was het eindelijk zover: ik mocht een teefje uitzoeken. Maar welke van de drie moest het worden? Pupje Paars was het hondje waar ik vanaf het begin al 'iets' mee had en dit gevoel heb ik gevolgd. Pupje Paars, ofwel Loeka, mocht met mij mee naar huis toen ze 7,5 weken oud was. En ik heb er geen moment spijt van gehad!

 

Toch ben ik altijd een zwak voor de Foxterriër blijven houden, en dan met name voor de draadhaar. Dit komt dus doordat ik ben opgegroeid met Roef, de Foxterriër van mijn ouders. Elke keer als ik zo'n 'Roef-hondje' tegenkwam, smolt mijn hart weer opnieuw. Altijd heb ik gezegd: 'ooit komt er een Foxterriër draadhaar'. 'Ooit' is alleen wat eerder gekomen, want door mijn liefde voor de Fox is Manuel ook voor de charmes van dit ras gevallen. En zo is het dus gekomen dat wij besloten om onze Weimaranerroedel uit te breiden met een draadharige Foxterriër.

 

 

Hoe het verder ging

 

Na het eerste jaar heel fanatiek KNJV-werk met Loeka te hebben gedaan, kwam ik in september 2010 mijn vriend, Manuel Rutjes, tegen met zijn langhaar Weimaranerreu Boris. Manuel heeft mij overgehaald om veldwerk met Loeka te gaan doen. Zodoende heb ik op 5 september 2010 de Aanlegproef Veldwerk, georganiseerd door de WSH, met Loeka afgelegd en behaald. Sinds oktober 2010 helpt Manuel mij bij de training van Loeka, wat resulteerde in onder andere de veldwerkkwalifiactie 'GOED' tijdens de laatste voorjaars veldwedstrijd in april 2011 en een 'ZEER GOED' tijdens een voorjaars veldwedstrijd in België in 2013. Nu wij inmiddels al een aantal jaren een relatie hebben en wij op één lijn liggen wat betreft onze ideeën over het werken en fokken met de Weimaraner, hebben wij besloten dat Manuel mede-eigenaar zal worden van mijn kennel 'Windfall Grey'. 

 

Met ons nieuwe langhaartje Brenna (Brenna vom Wendesser Moor), geboren in mei 2014 in Duitsland, hoopten wij over enkele jaren ons eerste nestje langhaar Weimaraners te fokken, maar door bepaalde omstandigheden hebben wij besloten om voor Brenna een nieuw gezin te zoeken.

 

Op Tweede Kerstdag 2012 heeft Loeka haar eerste nest gekregen, waarvan wij zelf een teefje hebben aangehouden: Windfall Grey A Perfect Gift ofwel Mali, zoals wij haar noemen. Met haar zijn we net zo fanatiek als dat we met Loeka zijn en we hopen met Mali ook ooit op het hoogste niveau op de jachthondenproeven mee te mogen doen.

 

In de zomer van 2015 hebben we dus besloten dat we er een Foxterriër bij wilden, maar wel per se een Foxterriër uit de werklijnen, logischerwijs omdat wij ook met onze Weimaraners erg fanatiek op jachtgebied zijn. Na ons beter verdiept te hebben in de Foxterriër als jachthond, zijn we erachter gekomen dat ook deze hondjes op jachtgebied erg veelzijdig zijn. Ze kunnen worden ingezet op bouwproeven, apporteerproeven, maar ook zweetwerk, slepen en zelfs stöberen.

 

In Nederland wordt helaas niet (meer) gefokt op deze fantastische jachteigenschappen die de Fox hoort te bezitten, dus zijn we in Duitsland rond gaan kijken. Na met een aantal fokkers contact te hebben gehad, hebben wij Teska uiteindelijk bij de fokker Inge Schwinger van de kennel Vom Roßbach opgehaald. Gefokt uit pure werklijnen. Natuurlijk hopen wij de komende jaren haar kwaliteiten naar boven te kunnen halen.