Puppy Blog A-nest 2012: Week 5

29 januari 2013 - Loeka toch!

 

Vanochtend moest Loeka alweer naar de dierenarts. Tijdens de wandeling dacht ze dat ze wel weer over prikkeldraadjes kon springen, wat dus niet goed ging… Nu ze van die hangtieten heeft en haar conditie gewoon veel minder is, kan Loeka natuurlijk niet zo hoog en makkelijk springen als dat ze kon voordat ze pups kreeg. Zodoende gebeurde het dus dat Loeka met haar achterste melkklieren achter het prikkeldraad bleef hangen en vast zat. Gelukkig kon Carlijn haar vrij snel en gemakkelijk los maken, maar Loeka heeft er toch behoorlijke krassen aan over gehouden. Voor de zekerheid toch maar even naar de dierenarts, want we kunnen nu niet hebben dat de boel gaat ontsteken. Helaas vond de dierenarts dat er in één van de wondjes 3 hechtingen moesten om te voorkomen dat Loeka of de pups het verder zouden beschadigen met alle gevolgen van dien. Loeka liet het gelukkig allemaal rustig over zich heen komen en het hechten was dan ook snel en makkelijk gebeurd. Het antibioticakuurtje, dat nog niet was afgelopen vanwege die ontstoken melkklier vorige week, is nog voor een aantal dagen verlengd. Moet goed komen dus!


27 januari 2013 - Nieuwe baasjes op visite

 

Vandaag was het 'puppybezoekdag'. Vanmiddag kwamen Michaela, Leon en hun 2 zoons vanuit Den Haag voor het eerst naar de pups kijken. Voor ons hadden zij een heerlijk hazelnoottaartje meegebracht, welke alleen in Den Haag te krijgen is. Dit taartje schijnt de koningin ook te eten! Hij was inderdaad heerlijk! Het leuke was dat de pups wakker waren toen het bezoek kwam. Michaela, Leon en de kinderen waren helemaal weg van reutje grijs en reutje blauw. Omdat zij als 3de op de lijst staan, is het nog even afwachten welk pupje de andere mensen gaan kiezen.

 

Eind van de middag kwamen Ellen, Tanno en Simon van Kesteren weer op puppybezoek. Zij vroegen of zij vandaag hun pupje mochten kiezen, omdat zij sinds hun vorige bezoek al een voorkeur hadden. Wij zijn benieuwd! Vanaf het begin sprak hun reutje bruin al aan, het pupje met de grootste witte borstvlek, dus dit is het pupje van hun keus geworden. Hier kunnen wij alleen maar volledig achter staan! Het is een leuke, stoere vent dat graag als eerste op onderzoek uit gaat, maar zonder dat hij overdreven baldadig is. Een perfecte match met de familie Van Kesteren denken wij. Ook hebben zij al een naam: reutje bruin gaat straks 'Jack' heten. Een erg stoere naam voor een stoere reu, goed gekozen! 

Toen Ellen, Tanno en Simon binnen kwamen, sliepen de pups; ze waren helemaal uitgeteld van het bezoek van Micheala, Leon en hun zoons. Net op het moment dat de familie Van Kesteren op het punt stond om naar huis te gaan, werden de pups toch even wakker. Tja, dan ga je natuurlijk niet meteen weg, maar blijf je nog even!

 

Sinds gisteren zijn we ook begonnen met benchtraining, om de pups alvast aan de bench te laten wennen, voor het geval hun nieuwe baasjes een bench gaan gebruiken. De pups zijn dan al gewend om 'opgesloten' te worden. Nu vinden ze het nog niet zo leuk; we doen twee of drie pups tegelijk de bench in met wat lekkers. Even zijn ze dan druk met het lekkers, totdat ze door hebben dat het deurtje dicht zit. Dan begint het orkest: piepen, schreeuwen, blaffen. Dat duurt dan een 10 minuten tot een kwartiertje, en dan vallen ze in slaap. En dan mogen ze er weer uit. Je merkt nu al, ook al is het nog maar de tweede keer dat ze in de bench gaan, dat het gepiep, geblaf en geschreeuw al korter duurt. Dat gaat 's ochtends ook zo als we beneden komen: dan willen de pups graag de kist uit en beginnen ze ook te schreeuwen. Om nu alvast te leren dat schreeuwen niet helpt om hun zin te krijgen, mogen ze pas de kist uit als ze stil zijn.

 

Alle pups zijn inmiddels ook al zo goed als krantzindelijk. Ze weten nu waar de kranten liggen en als ze moeten plassen of poepen, doen ze dit netjes op de krant. De meeste pups klimmen zelfs speciaal de kist in om daar op de kranten hun behoeften te doen! Al deze kleine dingetjes die ze nu al bij ons leren, hebben hun nieuwe baasjes straks voordeel mee. 


26 januari 2013 - Volop socialiseren

 

Vandaag een drukke dag vol leermomenten voor de pups. Vanochtend eerst bezoek gehad van een collega van Carlijn: Natalie met haar man en twee dochtertjes. Natuurlijk was het volop puppyknuffelen! Het jongste dochtertje, Saar van 16 maanden, was nog een beetje onhandig en onwennig met de pups, maar dat is natuurlijk alleen maar goed voor de socialisatie voor de pups. Alles wat ze nu leren, vergeten ze nooit meer! Dat geldt dus ook voor het omgaan met (kleine) kinderen. Terwijl alle pups sliepen, was teefje 1/roze, 'Mali', wakker en behoorlijk gecharmeerd van Saar. Andersom gold dat ook, Saar vond het fantastisch om met Mali te knuffelen en te aaien!

 

Vanmiddag mochten de pups lekker in de woonkamer rondlopen. Na het gebruikelijke ravotten en spelen vielen ze allemaal op het matje voor de kist in slaap. Terwijl ze sliepen hebben we stiekem een eend in de woonkamer op de grond neergelegd, om te kijken wat de pups daarmee zouden doen als ze wakker werden. Eenmaal wakker aan het worden, zag je de neusjes de lucht in gaan: ze hadden de eend geroken. Met z'n allen vlogen ze erop af en begonnen eraan te trekken en op te kauwen. Alles werd onder handen genomen: snavel, nek, vleugels, poten. Er werd zelfs mee rond gesleept!

Na de eend was het hermelijntje aan de beurt. Aangezien dit een erg klein diertje is (van zo'n 20-25 cm lang) werd deze in eerste instantie niet opgemerkt door de pups. Ze roken hem wel, maar zagen hem niet liggen. Totdat teefje 1/roze langs kwam lopen; zij pakte het hermelijntje op, ging er mee onder de eettafel zitten en begon het te onderzoeken. Fantastisch: ons kleine meisje 'Mali' met een hermelijntje!


25 januari 2013 - Het gaat beter!

 

Gelukkig gaat het nu wat beter met Loeka! Ze is een stuk fitter, wil weer mee wandelen en lijkt bijna geen pijn meer te hebben aan haar ontstoken melkklier. De pups mogen nu ook weer regelmatig bij haar komen drinken, en als ze te veel aan haar pijnlijke tepel zitten, duwt Loeka ze opzij. Het is ook opvallend dat die melkklier een stuk minder dik is dan gisteren, wat betekent dat de ontsteking nu ook minder wordt. Gelukkig!

 

Vandaag lopen de pups voor een dagje zonder bandjes rond; het werd tijd om die een keer te wassen... Dus als de bandjes droog zijn en vanavond weer om kunnen, lopen de pups er weer 'fris' bij. In de loop van de weken hebben we bij elke pup bepaalde uiterlijke verschillen kunnen ontdekken, waardoor we ze nu ook zonder bandje uit elkaar kunnen herkennen. Dus wees gerust; elke pupje heeft vanavond zijn eigen kleur bandje weer om. 


24 januari 2013 - Arme Loeka

 

Vanochtend toen we opstonden bleek Loeka ontzettend sloom te zijn, ze kwam niet eens de bank af om ons te begroeten. Manuel is nog even met Loeka en Boris gaan fietsen, maar kwam al heel snel weer terug. Loeka wilde absoluut niet lopen. Gisteravond heeft ze wel een tijdlang haar poten af zitten likken, dus misschien heeft ze te veel pekel binnen gekregen waardoor ze nu niet lekker is.

 

Toen we vanmiddag thuiskwamen na het boodschappen doen, zagen we opeens dat één van de voorste melkklieren ontzettend gezwollen en hard was. O nee, dat betekend dat het ontstoken is wat ontzettend pijnlijk is! We hebben meteen haar temperatuur opgemeten: en ja hoor, ze had koorts. De ontstoken melkklier deed zelfs zoveel pijn dat ze helemaal niet kon lopen (haar elleboog tikte het namelijk bij elke pas aan). Arme Loeka. Dus meteen de dierenarts gebeld om een afspraak te maken. De melkklier was inderdaad ontstoken, dus een antibioticakuur en een pijnstiller/ontstekingremmer meegekregen voor een paar dagen. Hiermee moet het overgaan. De reden waardoor het is gaan ontsteken is onduidelijk, dat kan van alles zijn. Het belangrijkste is dat Loeka weer beter wordt. Gelukkig zijn de pups nu niet meer volledig afhankelijk van Loeka's melk, want Loeka heeft nu natuurlijk ook niet zoveel zin om ze te zogen.

 

Vanavond kwamen Natascha (collega van Carlijn) met haar vriend Bart, beide dierenarts, nog even op puppybezoek. Gelukkig waren de pups op dat moment wakker, wat natuurlijk het leukst is om naar te kijken!

 

Inmiddels zijn de roepnamen van beide teefjes bekend. Teefje 4/zalmroze, die naar de ouders van Carlijn gaat, gaat 'Nola' heten. Een erg originele, niet-alledaagse, prachtige naam!

Teefje 1/roze, die bij ons blijft, gaan wij 'Mali' noemen. Kort en krachtig en makkelijk uit te spreken. 


23 januari 2013 - Op ontdekkingstocht

 

De pups zijn alweer 4 weken oud en al echte hondjes aan het worden. De pups hebben de werpkist inmiddels al wel gezien en gaan nu hun grenzen verleggen door de kist uit te klimmen en in de woonkamer op onderzoek te gaan. Wat is dat leuk om te zien!

 

Reutje 5, met het bruine bandje, loopt hierin duidelijk voorop. Hij was als eerste degene die helemaal in zijn uppie naar de andere kant van de woonkamer is gelopen en vanochtend was hij ook de eerste die voorzichtig een paar stapjes in de bijkeuken zette. De rest volgt heel makkelijk. We hebben er gelukkig geen angstige hondjes tussen zitten! Reutje 5/bruin heeft zelfs al een aanvaring met de stofzuiger gehad, waarbij hij tegen het mondstuk aan liep en zijn neusje daar dus tegen aan werd gezogen. Maar denk maar niet dat hij nu bang is voor de stofzuiger; Hij loopt er gewoon weer net zo op af! Teefje 4/zalmroze is ook een beste tante. Zij was de eerste die uit de werpkist kwam, hoewel dat wel een beetje per ongeluk was en zij meer uit de kist viel dan dat ze er uit klom... Maar ook zij is niet snel van haar stuk te brengen, want vervolgens klimt zij nu zelfverzekerd en bewust uit de kist. Reutje 6/grijs ligt het liefst vóór de kist op het vetbedje te slapen, terwijl reutje 3/blauw het liefst bij mama Loeka ligt te slapen. Reutje 7/oranje schreeuwt altijd eerst voordat hij wat probeert en teefje 1/roze zoekt ons graag op.

 

Omdat de pups nu 4 weken oud zijn, was het weer tijd voor de ontworming. Net als de eerste keer, ging alle ontworming er ook nu weer erg gemakkelijk in zonder al te veel tegengesputter. Na het ontwormen hebben we de pups meteen brokjes gegeven, zodat ze niet te veel van de vieze ontworming hoefden te proeven.

 

Aangezien de sneeuw voorlopig toch nog blijft liggen, hebben we de pups vandaag toch maar naar buiten gedaan, voor de eerste keer. Een hele spannende, maar koude, belevenis. Ondanks dat de pups nog nooit buiten zijn geweest, waren ze niet bang. Natuurlijk was het even wennen en duurde het even voordat ze rond gingen lopen. Natuurlijk hebben we meteen van de gelegenheid gebruik gemaakt en een paar keer met het alarmpistool geschoten. Zoals verwacht keken de pups daar niet van op of om. Na een 10 minuten hebben we de ze maar weer naar binnen gebracht, want ze kregen het toch wel koud... Eenmaal weer veilig en warm binnen in de werpkist, hebben we de warmtelamp aangezet, zodat ze nu lekker kunnen opwarmen.