Puppy Blog A-nest 2018: De reu

 

Voor ons eerste nestje Foxterriërs gingen wij uiteraard ook, net als bij de Weimaraners, op zoek naar een reu uit werklijnen. Bij de Foxterriërs een wat moeilijkere opgave, omdat er erg weinig met de Foxterriër gewerkt wordt. In Nederland hoeven wij al helemaal niet te zoeken, daar is de Foxterrïer vooral een huis- en/of showhond. Dus moesten we uitwijken naar het buitenland, te beginnen in Duitsland. 

 

We hebben alle te vinden dekreuen en hun stambomen via internet opgezocht en kwamen uit bij de reu Emil v. Hautzenbuckel. Een al wat oudere reu, maar die op papier prima bij Teska zou kunnen passen.

 

Eind maart 2018 zijn we bij Emil en zijn eigenaar op bezoek geweest. Wat we niet wisten, is dat de eigenaar van Emil ook nog een zoon van Emil heeft: Miro, officieel Matti de la Forêt Longue, afkomstig uit Frankrijk en tijdens ons bezoek nog erg jong (bijna 18 maanden) en nog niet in het bezit van alle nodige jachtdiploma's om voor de fokkerij ingezet te worden. Maar wij beiden waren direct helemaal weg van dit hondje: uitstraling, ondeugendheid en karakter. Het moeilijke bij een ras met 'kleurtjes en vlekjes' is om niet voor het uiterlijk te vallen. Gelukkig zijn wij beiden erg nuchter en kijken wij in de eerste plaats naar karakter en gezondheid. Miro is in huis een rustige hond, niet blafferig of druk. Buiten is hij fanatiek en dan is luisteren niet helemaal zijn sterkste kant. Miro, en ook zijn vader Emil, worden tijdens de drukjachten ingezet en moeten dan in een meute jagen. De eigenaar zet zijn honden niet in op bouwjachten, maar dit is wel getest bij beide honden door middel van de bouwproef op de vos.

 

Er werd afgesproken dat, wanneer het zijn eigenaar zou lukken om met Miro de nodige jachtproeven te halen, wij Miro als vader van ons aanstaande nestje wilden.

 

In augustus kregen we het goede nieuws: Miro had alles wat nodig was om als dekreu ingezet te mogen worden. Nu was het alleen nog maar wachten totdat Teska loops zou worden.