Over ons: Manuel

Hoe het allemaal begon

 

In mijn kindertijd heb ik, Manuel, altijd honden om mij heen gehad. Het begon met Mechelse Herders en Bouviers, die mijn vader africhtte voor de IPO. Later, toen ik een jaar of 2 was, stopte hij hiermee en hebben wij een aantal bastaard-hondjes gehad. Dit waren voor ons puur huishonden, waar wij dan ook niks mee deden. Totdat in 2000 Dustie kwam, een kruising Friese Stabij/Boeren Fox.

 

Met dit hondje ben ik begonnen met gehoorzaamheid. Later kwam daar behendigheid bij. Helaas kreeg hij op 4-jarige leeftijd arthrose, waardoor ik noodgedwongen moest stoppen met de hondensport. Dustie is in 2014 op 13 jarige leeftijd ingeslapen.

 

Mijn droom was echter altijd om een langharige jachthond te hebben. Een grote hond, waarmee ik zou kunnen werken en die karakter had. Via een kennis van mij ben ik in mei 2001 in aanraking gekomen met de Weimaraner korthaar. De uitstraling van deze honden sprak mij direct aan, zodat ik mij meer ben gaan verdiepen in het ras. Hierdoor kwam ik erachter dat er ook langharige Weimaraners bestaan. De Weimaraner heeft alles waarnaar ik op zoek was: het is een karaktervolle jachthond met veel werklust en heeft ook nog eens een bijzondere uitstraling.

 

Het gevolg was dat ik in oktober 2001 naar een nestje langhaar Weimaraners in Groningen ging kijken. Een nestje van zes, drie teven en drie reuen. Er was nog één pupje over, een reutje. Dit was Boris, die ik enkele weken later, in november, mocht ophalen. Toen was hij 8,5 weken oud.

 

Met Boris ben ik begonnen met de puppycursus, gevolgd door gehoorzaamheid. In het voorjaar van 2002 ben ik gestart met KNJV-training bij trainingsgroep Terborg, onderdeel van KNJV Gewest Oost-Gelderland. Later ben ik bij trainingsgroep Banninkhof gaan trainen, totdat Boris vijf jaar oud was. Na deze vijf jaar ben ik begonnen met veld- en zweetwerkcursussen, georganiseerd door de WSH. Met Boris heb ik een aantal keren deel genomen aan onder andere de WSH-proeven, waaronder de Roofwildapportproef, Appel en Apportproef en Aanlegproef Veldwerk, die wij met goed resultaat hebben behaald. Ook heb ik aan de Feld und Wasser Prüfung in Oostenrijk meegedaan. Helaas heb ik, in verband met mijn werk, niet de gelegenheid gehad om verder met Boris te komen.

 

Boris hebben wij op een leeftijd van ruim 14 jaar, op 10 december 2015, in moeten laten slapen ten gevolgen van ouderdom.

Hoe het verder ging

 

Na een aantal jaren niets met Boris te hebben gedaan, ben ik in 2010 mijn vriendin Carlijn tegengekomen met haar korthaar teef Loeka. Doordat ik haar over kon halen om veldwerk met haar hond te gaan doen, zijn wij samen gaan trainen. In eerste instantie zonder Boris, maar Carlijn heeft op haar beurt mij over weten te halen om toch de training van Boris weer een beetje op te pakken. Sindsdien trainen wij onze honden samen. Inmiddels heb ik ook weer het showen opgepakt met Boris, wat hij nog steeds erg goed doet. Op 26 mei 2013 heeft Boris zijn laatste show gelopen; de WSH clubmatch. Daarna ging hij volledig met pensioen en genoot hij van de dagelijkse wandelingen in het bos.

 

Sinds december 2012 hebben wij er een korthaar teefje bij, uit het eerste nest van Loeka. Haar naam is Windfall Grey A Perfect Gift, maar wij noemen haar Mali. Carlijn zal Mali voorjagen op de KNJV en MAP proeven en het zweetwerk.

 

Mijn wens om er een langhaar Weimaranerteefje bij te nemen is in augustus 2014 in vervulling gegaan: Brenna vom Wendesser Moor (een in Duitsland gefokt langhaar teefje), heeft onze roedel aangevuld. Doordat dat Carlijn en ik dezelfde ideeën hebben over de Weimaraner als jachthond en het fokken met de Weimaraner, hebben wij moeten besluiten om NIET met Brenna te gaan fokken, maar haar in een ander gezin te plaatsen. Beiden vinden Brenna qua karakter geen goede rasvertegenwoordiger. Wij zullen ons nu volledig op het werken en fokken met de kortharen gaan richten.

 

Toch bleef het kriebelen om er nog een hondje bij te nemen. In Duitsland hebben wij een Jack Russel Terriër tijdens een jacht aan het werk gezien: wat kon dat hondje werken en wat gaaf om te zien! Carlijn heeft altijd gezegd dat ze ooit een Foxterriër wilde. Eigenlijk heb ik nooit echt iets gehad met (Fox) Terriërs. Ik vond ze wel leuk om te zien, maar niet meer dan dat. Totdat ik Carlijn leerde kennen en werd aangestoken door haar enthousiasme voor deze hondjes. Na ze steeds vaker op shows te hebben gezien, begon ik Carlijn te begrijpen en werd ik steeds enthousiaster over het ras. Plannen om in de toekomst een Foxterriër aan te schaffen werden steeds concreter, zodat we uiteindelijk hebben besloten: waarom niet op kortere termijn? Wij wilden dan ook per se dat onze toekomstige Fox jachtgericht gefokt zou zijn, zodat wij haar op kunnen leiden tot jachthond. Ons hart ligt nu eenmaal bij de jachthondensport.

 

Uiteindelijk, nadat wij ons zoveel mogelijk verdiept hadden in het ras en de verschillende fokkers (en vooral de fokkers die met de werklijnen fokken), kwamen we al heel snel tot de conclusie dat we voor een werkende Fox naar Duitsland moesten. Zo gezegd, zo gedaan en zo kwam onze Foxterriër Teska bij ons in huis en zal ik met haar gaan werken op de apporteerproeven en het zweetwerk. Tevens willen we proberen een bouwproef met haar te kunnen behalen.